جلال جلالى زاده
40
مبادى و اصطلاحات علم فقه ( فارسى )
أقره فلان : يعنى آن را پذيرفته و تأييد نموده است و اين زمانى است كه يكى از علما رأى ديگرى را نقل مىكند سپس شخص ديگرى با گفتن أقره فلان ، بر آن شرح و حاشيه نويسد . نفى الجواز : حقيقت در تحريم است . يجوز : در عقود به معناى صحت و در أفعال به معناى حليت است . تأمل ، فتأمل ، فليتأمل : تأمل : بر دقت در معنا و گاهى بر پاسخ قوى دلالت مىكند . فتأمل : بر مخدوش بودن محل دلالت دارد و نيز بر پاسخ ضعيف اشاره مىكند و همچنين بر امرى زائد بر دقت در محل دلالت مىكند . فليتأمل : دلالت دارد كه در اين محل امرى زائد بر دقت به تفصيل وجود دارد و گفتهاند كه بر پاسخ ضعيفترى اشاره مىكند . فيه بحث : شافعيه در پايان هر پاراگرافى و در هنگام تكميل ديدگاه مشخصى اين اصطلاح را ذكر مىكنند و مرادشان از آن نيازمند بودن به اعمالنظر و فكر بيشترى است تا بر معناى مناسبى حمل شود . فيه نظر : اين واژه را هنگامى به كار مىبرند كه در مسأله رأى ديگرى باشد بهگونهاى كه معناى موجود را باطل مىدانند . تدبر : براى سؤال درباره مطلب است . فتدبر : براى بيان و تحقيق مابعد آن است ، يعنى براى بيان معنى و اثبات آن با دليل است . حاصله يا محصله يا تحريره يا تنقيحه : اين الفاظ هنگامى به كار مىروند كه در اصل ، لفظ زائدى است كه بىفايده است يا نقصى و قصورى است و براى روشن شدن معنا نياز به افزودن آن دارد .